28. juli 2005. god.

KIM-info bilten 28-07-05

Sveti Sinod SPC trazi pustanje na slobodu Arhiepiskopa Jovana Ohridskog

Sveti Arhijerejski Sinod poziva sve ustanove i organizacije koje imaju zakonsku obavezu ili osecaju moralnu odgovornost u pogledu zastite ljudskih prava da se kod nadleznih vlasti u Skoplju angazuju radi sto hitnijeg pustanja nevino zatocenog Arhiepiskopa Jovana na slobodu.

Sveti Arhijerejski Sinod
Srpske Pravoslavne Crkve

APEL JAVNOSTI

Sacekavsi tri dana od trenutka utamnicenja NJegovog Blazenstva Arhiepiskopa ohridskog i Mitropolita skopskog g. Jovana u skopski zatvor Idrizovo, u uzaludnoj nadi da ce kod nadleznih u Republici Makedoniji bar naknadno prevladati minimum razuma, Sveti Arhijerejski Sinod Srpske Pravoslavne Crkve izrazava svoju najvecu ogorcenost i zaprepascenje odlukom vlasti Republike Makedonije da Poglavara autonomne Ohridske Arhiepiskopije, koja je – da jos jednom naglasimo – jedina kanonska Pravoslavna Crkva na podrucju ove drzave, uputi na izdrzavanje kazne zatvora.

Sveti Arhijerejski Sinod podseca celokupnu domacu i medjunarodnu javnost da sve sto se desavalo na sramotnim za pravosudje sudskim procesima – pocevsi od kvalifikacija izmisljenih krivicnih dela, preko optuznica do presuda Blazenjejsem Arhiepiskopu Jovanu – ne samo da predstavlja najgrublji vid ponistavanja ljudskih prava na kojima su utemeljena savremena demokratska drustva nego je sve to i doslovna negacija samog Krivicnog zakona Makedonije i tamosnjeg Zakona o verskim zajednicama i religioznim grupama.

Sveti Arhijerejski Sinod stoga poziva sve ustanove i organizacije koje imaju zakonsku obavezu ili osecaju moralnu odgovornost u pogledu zastite ljudskih prava da se kod nadleznih vlasti u Skoplju angazuju radi sto hitnijeg pustanja nevino zatocenog Arhiepiskopa Jovana na slobodu.

Sveti Arhijerejski Sinod zasniva ovaj poziv na Jevandjelju Crkve i na medjunarodnim dokumentima (“Evropska konvencija o zastiti ljudskih prava i osnovnih sloboda”, “Medjunarodni pakt o gradjanskim i politickim slobodama”, “Deklaracija Ujedinjenih nacija o uklanjanju svih oblika netolerancije i diskriminacije zasnovanih na religiji i uverenju” i tako dalje) koja pravno obavezuju drzave potpisnice da se angazuju na ovako flagrantnim slucajevima kada su ugrozena elementarna ljudska prava i slobode.

Na kraju, Sveti Arhijerejski Sinod jos jednom poziva nosioce vlasti u Skoplju da odustanu od nasilja i puste na slobodu Poglavara Ohridske Arhiepiskopije, zatocenog na pravdi Boga.

Sveti Arhijerejski Sinod
Srpske Pravoslavne Crkve

DIJALOG I „DIJALOG”

www.spc.rs

U izvestaju „Politike” od 27. juna 2005, str. 1 – 2, o utamnicenju kanonskog arhiepiskopa ohridskog i mitropolita skopskog g. Jovana, pod naslovom „Otac Jovan u zatvoru Idrizovo”, koji potpisuju novinari M. Tomovski i B. Bakovic, obuhvacena je i izjava episkopa velickog g. Metodija iz raskolnicke MPC. Nazalost, nista od onoga sto ta izjava sadrzi nije istinito.

Prvo, u datom slucaju ne postoji „spor izmedju Crkava” nego spor izmedju jedne od pomesnih Pravoslavnih Crkava i jedne raskolnicke verske organizacije koja samu sebe naziva Makedonskom Pravoslavnom Crkvom iako je van opstenja sa Pravoslavnim Crkvama, samu sebe proglasava za autokefalnu iako joj to niko u Pravoslavlju nije ni dao ni priznao, i tako dalje, moglo bi se zaista dugo nabrajati.

Drugo, kako izgleda „dobra volja” celnika takozvane MPC, njihova „raspolozenost za dijalog i saradnju” sa Srpskom Pravoslavnom Crkvom i njihovi napori da se „spor... resi uz sto manja stradanja” (!) najbolje se da videti i shvatiti iz najnovije istorije poslednjeg u Evropi i jedinstvenog u svetu gonjenja Pravoslavne Crkve, od paljenja manastira u izgradnji, premlacivanja monaha, sikaniranja monahinja i brutalnih pretnji vernicima do sramnog slanja Poglavara jedne svepravoslavno priznate autonomne Pravoslavne Crkve, arhiepiskopa Jovana, u skopski zatvor Idrizovo da i onde, u drustvu sa kriminalcima, stvara „versku i nacionalnu omrazu”. Da i ne pominjemo kakav docek i tretman priredjuju pogranicni organi Republike Makedonije episkopima i svestenicima Srpske Pravoslavne Crkve na granicnim prelazima... Da u citavoj ovoj istoriji bescasca i bezumlja raskolnicki prvaci nisu nevinasca nego itekako aktivni podstrekaci gonjenja, realni nosioci mrznje prema Srpskoj i Grckoj Crkvi i srpskom i grckom narodu (a usput i prema drugima) i saucesnici u policijskom teroru nad Ohridskom Arhiepiskopijom, to argumentovano tvrdimo. Ako nije tako, neka g. Metodije velicki ili bilo koji clan raskolnicke jerarhije javno osudi nasilje kao metod „dijaloga” medju krstenim ljudima, neka se ogradi od terora nad arhiepiskopom Jovanom i nad zemljacima i sugradjanima koji su „krivi” samo zato sto ne zele da budu u raskolu nego u Crkvi! Tek tada ce njihove sadasnje licemerne izjave o dijalogu i sto manjem stradanju (naravno, uvek lociranom zna se gde!) poceti da dobijaju koliko-toliku uverljivost.

Trece i poslednje: vrhunac nasilja nad istinom koje je sebi dozvolio novi raskolnicki autoritet jeste njegovo tvrdjenje kako je, toboze, Patrijarh srpski Pavle „prvobitno zastupao ideju” da „Crkve treba da komuniciraju euharisticki” (pitamo se da li za ovako „strucnu” i „pravoslavnu” teolosku terminologiju vise treba da zahvalimo njemu samom ili interpretatorima njegovih genijalnih misli), pa „da se svi problemi resavaju preko te liturgijske komunikacije”. Patrijarh srpski Pavle – u ciju zivotnu i duhovnu zrelost, mudrost i bogoslovsku obavestenost smo uvereniji od svakog raskolnickog mudraca, odnosno bogoslovskog analfabete – nikada nije zastupao takvu ideju. Jer, ona je sa stanovista pravoslavne eklisiologije (ucenja o Crkvi) besmislena, nemoguca, upravo cudovisna. U prevodu na obican, normalan i opsterazumljiv jezik ona bi znacila: priznajte vi nas raskolnike za pravoslavne, ozakonite raskol (jer „komunikacija” Metodija velickog, odnosno opstenje ili zajednica, znaci da nema raskola, da smo jedna Crkva, da ne postoji krivica niti krivac za raskol...), pa onda pricajte sta vam je volja, a mi cemo vam se do mile volje smejati! Ovakav iskaz pokazuje samo dve stvari: sta raskolnik, gospodin velicki Metodije, misli o nasoj inteligenciji i dokle dopire njegova licna inteligencija.

Samo jos jedna napomena: po ucenju svetih Otaca Pravoslavne Crkve, greh raskola se ni mucenickom krvlju njegovog vinovnika ne moze oprati. Izjava bogoslovski bespomocnog i crkveno neodgovornog episkopa samozvane MPC nepobitno potvrdjuje iskustvom Crkve posvedocenu istinu da svaki raskol, ako izostane blagovremeno pokajanje raskolnika, zakonomerno prerasta u jeres. To uvek tvrdi i savremeni ispovednik pravoslavne vere, Arhiepiskop ohridski Jovan, a nehoticno potvrdjuje covek koji je izazvao ovaj demanti.

Neshvatljiva je i teza „Politikinih” dopisnika da su „zvanicnici makedonske drzave suzdrzani u reakcijama povodom crkvenih sporova”. Ako ti suzdrzani salju u tamnicu celnika jedne od strana u sporu, sta treba da ucine da bi „Politika” usred Beograda procedila da mozda i nisu suvise suzdrzani?

Potpisnik ovih redaka tvrdi sa svoje strane, za kraj, da je Jovan ohridski apsolutno slobodan duhom i u skopskoj tamnici zvanoj Idrizovo, a da su zaljenja dostojni duhovni robovi oni koji su ga tamo poslali, a u koje spada i raskolnicki episkop velicki.

Episkop backi Irinej

Ukljucite se u nas novi e-FORUMDiskutujte sa drugima o aktuelnim temama. Clanstvo je besplatno.

ERP KIM Info-service ARCHIVE

2004 Archives: | March | April | May | June | July | August | September | October | November | December 2005 Archives: | January | February | March | April | May | June | July