26. decembar 2005. god.

KIM Info-bilten 26-12-05

Pravoslavlje medju lokalnim stanovnistvom u Juznoj Africi

Misionarska aktivnost srpskih monaha u Juznoj Africi

Jermonasi Pantelejmon i Spiridon sa blagoslovom Njegove Svetosti Patrijarha Srpskog Pavla i Episkopa rasko-prizrenskog i kosovsko-metohijskog Artemija borave u Juznoj Africi i brinu se o tamosnjoj srpskoj pravoslavnoj parohiji koja je pod jurisdikcijom Patrijarsije Aleksandrijske. Trenutno, ova dvojica srpskih jeromonaha, koji su duhovno ponikli u Eparhiji rasko-prizrenskoj, pored ostalih duhovnih aktivnosti medju Srbima u Johanesburgu, zajedno sa djakonom Stivenom Hejsom rade na duhovnom prosvecivanju dece u crkveno-skolskoj zajednici "Sveti Atanasije". U prilogu sledi izvestaj jeromonaha Pantelejmona.

Crkveno – Skolska zajednica "Sveti Atanasije"

Tembisa - Johanesburg, Juzna Afrika
Novembar, 2005. god.

U septembru 2004. godine upokojio se u Gospodu otac Simon Tamaga. On je bio vodja jedne nezavisne protestantske crkve koja se zvala Africka Pravoslavna Episkopalna Crkva. Otac Simon je 1997. godine pisao tadasnjem mitropolitu Johanesburga i Pretorije g. Pavlu sa molbom da bude primljen u Pravoslavnu Crkvu. Takodje je napisao da bi se uz Boziju pomoc trudio da ohrabri i savetuje i njegove sledbenike da prime pravoslavnu veru.

Jeromonasi Pantelejmon i Spiridon sa decom u Tembisi

Sadasnji mitropolit Johanesburga i Pretorije g. Serafim, rukopolozio je 2003. godine oca Simona za pravoslavnog svestenika. Otac Simon je nekoliko godina bio srcani bolesnik i kada se upokojio, ziveo je u Tembisi ( predgradje Johanesburga koje naseljava iskljucivo lokalno crnacko stanovnistvo ) gde ne postoji nijedna pravoslavna crkva.

Komsije oca Simona, koji su prisustvovali njegovoj sahrani, bili su impresionirani bogosluzenjem ( pravoslavnim opelom na groblju u Tembisi ), tako da su poceli da se raspituju na koji nacin mogu da postanu pravoslavni hriscani. Pravoslavni mladic Mark Manuike iz Sosanguve ( takodje jedno crnacko naselje blizu Pretorije, poput Tembise ) koji je prisustvovao sahrani, objasnio je na lokalnom jeziku prisutnima o istinama pravoslavne vere.

U februaru 2005. godine, pocelo se sa crkvenim sluzbama i molitvama u skromnim prostorijama buduce privatne skole u Tembisi. Sluzili su se casovi i izobraziteljna. Za sluzbe je bio zaduzen djakon aleksandrijske patrijarsije, otac Stiven Hejs sa svojom suprugom Ketrin. Sveta liturgija nije mogla da se sluzi, jer osim udovice oca Simona, niko od onih koji su dolazili u skolu na sluzbe nije bio pravoslavan.

Osnivac i vlasnica skole, gospodja Berta Mocvane, zajedno sa ostalim uciteljima, se veoma zainteresovala i redovno pohadja sluzbe, a zajedno sa njima i mladic iz Zimbabvea, Botvel Gurure, koji je izrazio zelju da, ukoliko bude moguce, u buducnosti postane svestenik. On je u pocetku pomagao na sluzbi, a ubrzo je naucio da peva psalme i cita casove na engleskom jeziku. Mnogi od lokalnog stanovnistva govore lokalne africke jezike, a najvise Severni Soto jezik, pa su se i oni prikljucivali i pomagali na bogosluzenjima kako su znali i umeli.

Posle Vaskrsa, neki clanovi lokalne zajednice su naucili sluzbe na lokalnom i engleskom jeziku dovoljno dobro, tako da su sami mogli da citaju casove i psalme za vreme odsustvovanja oca Stivena. Posle nekoliko meseci clanovi Skolskog Odbora su odlucili da skola postane pravoslavna i obratili su se sa ovom molbom mitropolitu Serafimu. Sada je u procesu pronalazenje najboljeg nacina da se ova molba vlasnice skole, ucitelja i clanova Skolskog Odbora ostvari sa blagoslovom nadleznog pravoslavnog mitropolita.

Otac Pantelejmon, otac Spiridon i djakon otac Stiven, posetili su 12. novembra 2005. godine, skolu sv. Atanasija na dan dodeljivanja nagrada djacima.

Njegovo Visokopreosvestenstvo mitropolit Serafim, posetio je Tembisu u septembru 2005. godine, gde je odsluzio parastos ocu Simonu i osvestao nadgrobni spomenik. Tom prilikom je predlozio da buduca parohija i skola budu posveceni svetom Atanasiju. Takodje, mitropolit je dao svoj blagoslov da srpski svestenici iz, Tembisi najblize parohije, pri hramu svetog apostola Tome u Johanesburgu, otac Pantelejmon i otac Spiridon, mogu s`vremena na vreme posecivati skolu u Tembisi i sluziti u njoj.

U skoli sv. Atanasija se odrzavaju casovi za predskolsku decu i djake osnovne skole. Uslovi rada u privremenim malim ucionicama su veoma teski i potrebno je obezbediti bolje i novije prostorije. Kod lokalnih vlasti, mitropolija je zapocela proces dobijanja dozvole za kupovinu skoli susednog zemljista gde bi se izgradila crkva, nova skola i dodatne prostorije za vanskolske aktivnosti, vecernje casove, obucavanje i pripremanje ljudi za razne vrste poslova i prostorije za sirocad i decu ciji su roditelji umrli od side.

Otac Pantelejmon, otac Spiridon i djakon otac Stiven, posetili su 12. novembra 2005. godine, skolu sv. Atanasija na dan dodeljivanja nagrada djacima. Vise od stotinu ljudi ( ucitelja, roditelja, dece i gostiju ) je prisustvovalo ovoj svecanosti. Burnim aplauzom su pozdravljeni pravoslavni svestenici. Vlasnica skole, gospodja Berta Mocvane, predstavila je prisutnima goste i najavila da cemo se prvo zajedno pomoliti Gospodu Bogu i Presvetoj Bogorodici, a onda nastaviti sa programom dodeljivanja nagrada.

Hvalim te Oce, Gospode neba i zemlje, sto si ovo sakrio od mudrih i razumnih, a otkrio si bezazlenima…

Posto su svi ustali, otac Pantelejmon je osvestao vodicu uz sasluzivanje djakona oca Stivena i onda pokropio prvo djake i ucitelje, a onda i sve prisutne osvecenom vodom. Zatim je procitana molitva za dobro ucenje dece i napredak skole. Otac Stiven je rekao da je neobicno vazno sto su clanovi ove zajednice imali retku priliku da upoznaju pravoslavne monahe oca Spiridona ( koji je prethodno vec sluzio jednom u skoli u Tembisi ) i oca Pantelejmona i da se preko njih upoznaju i sa tom sluzbom i pozivom u pravoslavnoj crkvi.

Po misljenju oca Stivena ovo poznastvo, ucvrscivanje veza i zblizavanje izmedju skole “ Sveti Atanasije “ i srpske parohije i jeromonaha Pantelejmona i Spiridona koji sluze u crkvi sv. Tome u Johanesburgu, doprinece da se lokalno stanovnistvo jos vise zainteresuje za pravoslavnu veru, a u perspektivi i za stupanje u pravoslavno svestenstvo i monastvo.

Otac Stiven je rekao da ce od mitropolita Serafima traziti blagoslov da se pred Vaskrs obavi saborno krstenje clanova Crkveno – Skolske zajednice “ Sveti Atanasije “ u srpskoj crkvi u Johanesburgu, a staresina srpske crkve, jeromonah Pantelejmon je najavio da ce za proslavu svetog Save pozvati gospodju Bertu sa uciteljima i djacima da prisustvuju vecernjem bogosluzenju u hramu svetog Tome i da ucestvuju u svetosavskoj priredbi i proslavi zajedno sa srpskom decom iz Johanesburga.

“ Slepi progledaju i hromi hode, gubavi se ciste i gluvi cuju, mrtvi ustaju i siromasnima se propoveda jevandjelje. I blago onome koji se ne sablazni o mene… Hvalim te Oce, Gospode neba i zemlje, sto si ovo sakrio od mudrih i razumnih, a otkrio si bezazlenima… Hodite k meni svi koji ste umorni i natovareni i ja cu vas odmoriti. Uzmite jaram moj na sebe i naucite se od mene; jer sam ja krotak i smiren srcem, i naci cete pokoj dusama svojim. Jer jaram je moj blag i breme je moje lako “ ( Odlomci iz 11. glave svetog jevandjelja po Mateju ).

Jeromonah Pantelejmon ( Jovanovic )
pantelejmon@svetitoma.org
Staresina srpskog hrama sv. ap. Tome u Johanesburgu – Juzna Afrika
Pravoslavna Patrijarsija Aleksandrijska

U skoli sv. Atanasija se odrzavaju casovi za predskolsku decu i djake osnovne skole

Srpska pravoslavna zajednica u Juznoj Africi

Srpska zajednica u Africi, koja nije malobrojna ( racuna se da ima preko 10 000 Srba, a nezvanicno cak nekoliko desetina hiljada ), proslavila je jedan znacajan I vredan paznje jubilej. Naime, na dan sv. apostola Tome 19. oktobra, proslavljeno je 25 godina od podizanja srpske crkve sv. Tome u Johanesburgu ciji je znacaj za nas narod ovde ogroman, jer je to jedina srpska crkva na celokupnom prostranom africkom kontinentu

Posle mnogo decenija svoga boravka u Juznoj Africi ( poceli su da naseljavaju ovu daleku zemlju negde oko 1880. godine ), ovdasnji Srbi su 1977. godine, svojim trudom I zalaganjem kupili imanje za buducu crkvu povrsine oko 20 000 m2. Naredne 1978. tadasnji episkop Australijsko-Novozelandski Nikolaj, dolazi u Johanesburg I na veliku radost I odusevljenje srpskog naroda, osvecuje temelje hrama sv. apostola Tome. Crkva je posvecena ovom svetitelju po krsnoj slavi ktitora hrama, brata Mila Stojakovica iz Bosanskog Grahova. U ovom svetom hramu, evo vec 25 godina, Srbi se mole Bogu, krstavaju, vencavaju, ispovedaju, pricescuju, slave krsno ime I okupljaju raznim drugim povodima, jer ceo ovaj kompleks sa hramom, crkvenom salom, kucom I prostranom portom zaista je mesto gde se svaki Srbin, u ovoj dalekoj zemlji, oseca kao u svojoj otadzbini.

Jeromonah Pantelejmon (Jovanovic)

http://www.svetitoma.org/Modules_FE/layout1/displayfull.asp?id=11

Od 1978. godine kada je sazidan srpski hram svetog apostola Tome u Johanesburgu, pa do danas, u njemu je sluzilo 7-8 svestenika. Danas u crkvi sluzi mozda I najmladji od svih do sada sluzitelja ovog svetog oltara. On u stvari nije svestenik, vec svestenomonah ( kaludjer ) S P C, koga je patrijarsija u Beogradu poslala na sluzbu u Johanesburg pocetkom decembra 2002. godine.

Po cinu je jeromonah I zove se Pantelejmon ( Jovanovic ). Rodjen je u Cacku, 25. februara 1974. godine od oca Zivote I majke Vere. U rodnom gradu je zavrsio srednju ekonomsku skolu. Kao I vecina njegovih vrsnjaka, u to vreme u Srbiji nije imao veronauku u skoli, roditelji nisu poznavali pravoslavnu veru jer su sam drzavni sistem I gotovo celokupno drustvo bili ateisticki orijentisani ili jednostavno za religiju I duhovni zivot nezainteresovani.

Medjutim, tada sedamnaestogodisnjak, Darko ( kako mu je bilo svetovno ime pre monasenja ) izrazava zelju da se krsti I tako ispravi propust svojih roditelja I posleratnog drustva I sistema u Srbiji. Posle krstenja u Cacanskoj crkvi, pocinje da se interesuje sve vise za lepote I ucenja pravoslavne vere u cemu mu najvise pomaze cinjenica da se u neposrednoj okolini Cacka, tacnije u Ovcarsko-Kablarskoj klisuri nalazi osam zivih ( monastvom naseljenih ) srednjovekovnih manastira.

Tu se u razgovorima sa monasima I monahinjama upoznaje sa duhovnim zivotom, zakonom Bozjim, pronalazi smisao zivota u poslusnosti svome Tvorcu I NJegovoj nauci I polako menja nacin zivota prekidajuci sa nekim stetnim navikama I strastima, karakteristicnim za njegove vrsnjake I prijatelje u Srbiji tog vremena ( pocetak ratova u Hrvatskoj I Bosni I Hercegovini ), a sve vise praktikujuci u svojoj svakodnevnici sve ono sto nalazu zapovesti Bozje I crkvene.

U maju 1996. donosi odluku da posveti ceo svoj zivot Gospodu Bogu I spasenju svoje duse, napusta porodicu, rodbinu I prijatelje I odlazi u manastir Visoki Decani u blizini grada Peci ( Kosovo I Metohija ). Tu provodi 10 meseci uceci se osnovama monaskog zivota ( poslusanje, bogosluzenje, rad, molitva… ), a zatim po blagoslovu svoga duhovnika vladike Rasko-Prizrenskog gospodina Artemija prelazi u manastir Crna Reka.

U ovom drevnom manastiru ( crkva sagradjena u pecini, oko 12. veka ) provodi 6 godina oblikujuci se u monaskoj svakodnevnici. Pored ostalih poslusanja manastirskih ( baste, livade, iz sume dovlacenje I cepanje drva za zimu, spremanje zimnice, sredjivanje I ciscenje prostorija I porte, sluzenje gostiju, odlasci u nabavku…), dva najvaznija poslusanja koja dobija od svoga igumana su vodjenje manastirske pevnice ( monaskog hora ) I poslusanje glavnog manastirskog kuvara.

Dva puta ( 1997. i 2000.), po blagoslovu vladike Artemija, odlazi na ispomoc u obnovljeni manastir Draganac nedaleko od Gnjilana u Kosovskom Pomoravlju. Tu upoznaje srpski zivalj na tim prostorima i suocava se sa teskim zivotom I polozajem Srba ( narocito po dolasku medjunarodnih snaga na Kosovo I Metohiju ). Prijateljstva koja je tu stekao I utisci, pokrenuce ga da u naredne tri godine – sest puta organizuje humanitarne konvoje I novcani prilog za stradalni srpski narod u Kosovskom Pomoravlju.

U decembru 2002. godine, otac Pantelejmon dobija blagoslov za premestaj u jedinu srpsku crkvu na africkom kontinentu, hram svetog apostola Tome u Johanesburgu ( Juzna Afrika ). Srpska patrijarsija se odlucuje na ovaj korak jer je poslednjih dve godine nekoliko svestenika slato u Johanesburg ali su se svi ( zbog kompleksnosti situacije, atmosfere, nacina zivota I specificnosti uslova rada I zivota svestenog lica u ovoj srpskoj zajednici 11 000 kilometara udaljenoj od Srbije ) posle nekoliko meseci vracali u Srbiju, ponovo ostavljajuci crkvu bez sluzbe Bozje, a narod bez duhovnog vodje.

Narocita poteskoca za svestenika sa porodicom u Johanesburgu je hronicno nestabilna I neizvesna finansijska situacija u crkvi, tako da su se prethodnici oca Pantelejmona iz Johanesburga vracali u Beograd sa istinitim izvestajima u kojima se konstatuje da narod ne moze da izdrzava svestenika sa zenom I decom sto je u najmanju ruku krajnje cudno imajuci u vidu ekonomsku razvijenost Juzne Afrike I visok standard koji uziva bela populacija ( pa samim tim I pripadnici srpske zajednice ) u ovoj drzavi.

Posto je pomalo neobicno da monah zivi van manastira ( osim u izuzetnim I vanrednim okolnostima kao sto su ove sa srpskom crkvom u Johanesburgu koja je u skorije vreme prezivela cak I tri sudjenja u juznoafrickom sudu I nesloge I razdore u samoj zajednici ), namera I zelja oca Pantelejmona je da se ponovo uspostavi zdrav duhovni zivot u parohiji na temeljima liturgije, molitve, posta, poslusnosti crkvi, poboznosti I da se stvori jedna zdrava finansijska konstrukcija I osnova za ovu crkvu, koja ce omoguciti, u skorije vreme, da opet jedan svestenik moze doci sa svojom porodicom I biti duhovni vodja I sluga svom rodu na duze vreme I koji ce zaorati jos dublju duhovnu brazdu na ovoj vaznoj, jedinoj parohiji Srpske Pravoslavne Crkve u Africi. Tu ce generacije juznoafrickih Srba moci da se snaze, krepe, hrane I poje svoje duse u duhovnoj pustinji savremenog nacina zivota potrosackog drustva lisenog vere u zivoga Boga I lisenog duhovnih vrednosti koje su najvece bogatstvo covekovo u ovom svetu.

Privremeno Poverenstvo pri hramu svetog apostola Tome u Johanesburgu Juznoafricka Republika

Ukljucite se u nas novi e-FORUM

http://www.kosovo.net/forum/
Diskutujte sa drugima o aktuelnim temama. Clanstvo je besplatno. Stavovi izneseni od pojedinih ucesnika na FORUMU su licni stavovi, a ne zvanicni stavovi KIM Info-sluzbe.

Nasa informativna sluzba donosi vesti sa Kosova i Metohije sa posebnim osvrtom na zivot Srpske Pravoslavne Crkve i srpske zajednice na prostorima pokrajine Kosova i Metohije i Raske oblasti. KIM Info-sluzba izdaje redovne biltene na srpskom i engleskom jeziku.

DISCLAIMER:
Stavovi u novinskim clancima i tekstovima kao i vest u biltenimai pripadaju autorima ili agencijama od kojih su tekstovi preuzeti i ne mogu se smatrati zvanicnim stavovima ni KIM info-sluzbe ni Eparhije rasko-prizrenske. KIM Info-sluzba moli one koji prenose vesti iz nasih biltena da korektno navedu izvor vesti, koji je oznacen ispod naslova svake vesti ili teksta.

Nase informativne biltene i ostale informacije sa Kosova i Metohije mozete naci i na Web strani Info-sluzbe KIM: http://www.kosovo.net/

Copyright 2005, KIM Info-sluzba

Prijava na nase mailing liste: