Na ulicama Prizrena bilo je i spontanih susreta Srba sa nekim od njihovih dojucerasnjih komsija Albanaca i Turaka koji su se ljubazno sa njiima pozdravljali. Pojedinci su se cak  zahvaljivali g-djici Karanov sto ih je dovela u Prizren.

Posle boravka od nekoliko sati grupa se vratila za Srbiju. Uz put se bez pojedinacne potvrde izrazila spremnost za povratak, i to starijih clanova. Postoji spremnost i zelja i drugih raseljenih lica iz Vojvodine da obidju Prizren.|

Po informaciji g-djice Karanov u N. Sadu je trenutno 19.000 raseljenih (Srba, Goranaca, Roma i u okolini Feketica Egipcana). Smestaj raseljenih je dominantno po vojvodjanskim selima i u okviru romskih naselja (Sangaj u N. Sadu).

Prema izjavi svestenika Aleksandra Nespalica, predstavnika Eparhije rasko-prizrenske pri hramu Sv. Djordja i pored izvesnog poboljsanja bezbednosne situacije za preostalih pedesetak prizrenskih Srba situacija je i dalje slozena i nesredjena. Poslednjih meseci nekoliko srpskih porodica je napustilo grad, a takodje ima vise slucajeva prodaje imovine. Za sada u Prizrenu zive vecinom starije osobe. Povratak mladjeg i radno-sposobnog stanovnistva tesko je ostvariv iako situacija u Prizrenu nije ni priblizno teska kao u severnoj Metohiji (Pec, Decani, Istok) ili u nekim drugim delovima Kosova i Metohije gde su Srbi i dalje izlozeni otvorenom etnickom teroru. Posebno ohrabruje povratak jednog dela srpskih povratnika u selo Novake i u Sredacku zupu. U samom gradu Prizrenu je pre Juna 1999. godine zivelo oko 8.000 Srba.