23. oktobar 2003

Info-bilten ERP KIM 23-10-03

ALBANSKO PRISVAJANJE SRPSKOG PRAVOSLAVNOG NASLEDJA NA KOSOVU I METOHIJI

Pored sistematskog progona srpskog stanovnistva sa prostora Kosova i Metohije, nesmanjenom zestinom albanski istoricari i rimokatolicka jerarhija vode rat kako bi dokazali da najvece srpske svetinje pripadaju albanskoj kulturi i tradiciji. Najveci kamen spoticanja i jednim i drugima je Srpska Pravoslavna Crkva koja ne samo da bodri Srbe da ostanu na svojim ognjistima, vec nepokolebljivo svedoci o vekovnom prisustvu i identitetu pravoslavne hriscanske duhovnosti i srpskog kulturnog nasledja na ovim prostorima.


Srpski pravoslavni hram Bogorodice Ljeviske  ili albanska rimokatoicka
 crkva Sh'nm
'ria Levishka"
Saborni hram "Bogorodice Ljeviske u Prizrenu", drvevni vizantijski hram koji je obnovio
Sv.kralj Milutin krajem 13 i poc. 14. veka. Po ucenju novih albanskih istoricara i novim udzbenicima za istoriju Sh'nm'ria Levishka se pominje kao "jedna od najstarijih rimokatolickih crkava koju su
Srbi nasilno pretvorili u pravoslavni hram". Albanci muslimani Bogorodicu Ljevisku cesto nazivaju i "dzuma dzamija" jer su je u 17. veku Turci pretvorili u svoju bogomolju, dogradivsi minaret. Pokusaji prekrajanja istorije Kosova i Metohije jedan su od najmanje uocljivih ali i najopasnijih nacina da se
onemoguci opstanak i ostanak srpskog naroda i Pravoslavne Crkve na ovim prostorima.

Ovaj tekst je dostupan u MS Word i PDF formatu (radi lakseg stampanja na sledecim adresama)
http://www.kosovo.net/erpkim23oct03.doc  132Kb
http://www.kosovo.net/erpkim23oct03.pdf   163Kb
 
RIMOKATOLICKA CRKVA NA KOSOVU NASTAVLJA SA AGRESIVNOM POLITIKOM PREMA SPC

Dr. San Zefi (Shan Zefi) zamenik (kancelar) Biskupa Marka Sopija izjavio je predstavnicima Nacionalno-oslobodilackog pokreta Kosova, po navodu pristinskog dnevnika "Zeri" (18. oktobar 2003),  da je "Srpska pravoslavna crkva podizala svoje hramove na rusevinama albanskih crkava, cime su duhovne vrednosti zamenjivane politickim". Pokusaj informativne sluzbe ErP KIM da u direktnom telefonskom kontaktu dobije izjavu od Zan Zefija zavrsio se neuspehom, jer je s druge strane spustena slusalica. 

Eparhija rasko-prizrenska i kosovsko-metohijska i ovom prilikom javno osudjuje nastavak agresivne politike rimokatolicke biskupije na Kosovu i Metohjiji i drugih albanskih institucija, koje u vremenu stradanja srpskog naroda i njegove Crkve, pohlepno posezu za najvecim pravoslavnim svetinjama pokusavajuci ili da ih prisvoji ili indirektno pruzi legitimitet njihovom daljem unistavanju i skrnavljenju. 

ERPKIM INFO-SLUZBA
Gracanica, 23. oktobar 2003. god.

(foto: Dr. Shan Zefi, zemenik rimokatolickog biskupa za Kosovo - "Srbi su podizali svoje hravmove na rusevinama albanskih crkava")

U pristinskom dnevniku na albanskom jeziku, "ZERI", od 18. oktobra 2003. godine objavljen je clanak pod naslovom "NACIONALNO JEDINSTVO JE PRIRODNO I ZAKONSKO PRAVO ALBANACA" u kome se govori o susretu predstavnika radikalne albanske politicke organizacije "Nacionalno-oslobodilacki pokret Kosova" (LKCK), koji se zalazu za objedinjavanje svih tzv. albanskih zemalja na Balkanu, sa predstavnicima rimokatolicke biskupije Prizrenske.

Dr. San Zefi (Shan Zefi) zamenik (kancelar) Biskupa Marka Sopija izjavio je predstavnicima LKCK. po navodu dnevnog lista "Zerija",  da je "Srpska pravoslavna crkva podizala svoje hramove na rusevinama albanskih crkava, cime su duhovne vrednosti zamenjivane politickim". Pokusaj informativne sluzbe ErP KIM da u direktnom telefonskom kontaktu dobije izjavu od San Zefija zavrsio se neuspehom jer je s druge strane spustena slusalica.

Ova sokantna izjava Dr. Sana Zefija, inace poznatog po svojim radikalnim nacionalistickim stavovima, nazalost nije ni prva, a po svemu sudeci ni poslednja izjava ove vrste. Jos u oktobru prosle godine Eparhija rasko-prizrenska je otvoreno protestvovala zbog istupa rimokatolickog biskupa prizrenskog Monsinjora Marka Sopija koji je za publikaciju "Guerre etniche: una fatalita? Un esempio - IL KOSOVO (Etnicki ratovi, fatalnost? Jedan primer - Kosovo)", Enzo dalla Pellegrina, u izdanju Karitasa iz Vincence (2001), izneo citav niz flagrantnih lazi kojima se ne samo negira visevekovno prisustvo Srpske Pravoslavne Crkve na ovim prostorima, vec se de facto opravdava posleratno sistematsko rusenje pravoslavnih hramova, koje Biskup Sopi naziva "politickim". Nakon ovih stavova jos manje zacudjuje tvrdjenje biskupa Sopija da su "crkve koje vidimo na kartama Kosova postojale i pre dolaska Srba". Naravno, ni Marko Sopi, a nijedan drugi savremeni albanski istoricar ne mogu da navedu nijedan validan "istorijski" dokaz koji bi potvrdio njihove teze. Uostalom, albanskoj "akademskoj javnosti" to i nije vazno posto tumacenje istorije na ovim prostorima sve vise postaje pitanje politike i ideologije, a ne nauke koja pociva na valjanim argumentima. U agresivnom procesu "nation building-a" (izgradnje nove nacije i drzave na Kosovu i Metohiji) Srbima se mora oduzeti ili unistiti njihovo kulturno-istorijsko nasledje kako bi se ne samo politicki vec i istorijski Kosovo zauvek odvojilo od matice, a srpski narod i Crkva zauvek lisili svojih istorijskih korena.

Da podsetimo nase citaoce na neke od izjava rimokatolickog biskupa kosovskog. Po tvrdnjama Marka Sopija Srbi su preneli svoje crkveno srediste u Pec "tek nakon Londonskog kongresa" 1896 godine, nakon sto su "okupirali sever Kosova"??!. Po novoj albanskoj istoriji Kosova, Srbi su "okupacijom Kosova i Metohije", gde nisu bili autohton narod, zapravo zatekli albanske rimokatolicke crkve koje su porusili ili oteli. Otuda Sopijeva tvrdnja da su: "Pravoslavne crkve koje su skorije gradjene unistene su jer su predstavljale politicku moc Srba" (op.cit) predstavlja sasvim jasnu poruku i pouku albanskim ekstremistima da dovrse svoj proces unistavanja ili prisvajanja srpske kulturne bastine koja je toboze podignuta na rusevinama drevnih "albanskih crkava". Nedavna inicijativa ministarstva obrazovanja Kosova da se porusi nedovrseni hram Hrista Spasa u centru Pristine samo je jedan od primera kako se nove istorijske teorije sprovode u delo, nazalost, s precutnim blagoslovom rimokatolicke jerarhije, koja po izjavi jednog od visokih predstavnika UNMIK-a, koji je zeleo da ostane anoniman,  planira da upravo na tom mestu podigne velelepnu rimokatolicku katedralu.

(foto: Biskup Marko Sopi: "Crkve koje vidimo na kartama postojale su i pre dolaska Srba")

Svakom iole obrazovanijem citaocu nije potrbno dokazivati neosnovanost ovih laznih tvrdnji koje se vec godinama sire iz krugova rimokatolicke biskupije i drugih kosovskih institucija, i koje predstavljaju ideolosku osnovu rusilackog talasa koji je 112 pravoslavnih hramova nakon zavrsetka oruzanog sukoba 1999. godine pretvorio u prah i pepeo. Takav odnos rimokatolika prema SPC je ne samo neprihvatljiv s moralnog i duhovnog stanovista, vec i sasvim neopravdan, buduci da u ratnim sukobima 1999 nije ostecena nijedna rimokatolicka crkva, a Biskup Sopi je svo vreme bezbedno boravio u Prizrenu. Srpska pravoslavna eparhija rasko-prizrenska bila je jedan od glavnih inicijatora dijaloga predstavnika verskih zajednica na Kosovu i Metohiji jos od 1998. godine s nadom da bi glas tolerancije i uzajamnog postovanja mogao da umanji intenzitet etnickog nasilja. Medjutim, nakon niza sastanaka na kojima su potpisivane deklaracije koje obavezuju na toleranciju i postovanje usledili su sasvim suprotni postupci i izjave rimoktolicke jerarhije i muslimanskih lidera, pa je Eparhija rasko-prizrenska bila prisiljena da u znak protesta prekine ucesce u dijalogu. Episkop Artemije je u svom otvorenom pismu pocetkom 2002. godine otvoreno kritikovao stavove biskupa Sopija, sto takodje nije donelo nikakve rezultate.

Jedan od najslikovitijih primera nehriscanskog odnosa rimokatolickog svestenstva prema preostalim Srbima na Kosovu i Metohiji moze se videti u Djakovici gde u starom parohijskom domu Bogorodicine Crkve zivi pet srpskih starica kojima vec cetiri godine nijedan Albanac nije pruzio ni koricu hleba, iako u Djakovici postoji rimokatolicki manastir i nekoliko svestenika misionara koji i te kako dobro znaju za sudbinu pet srpskih starica.

"Prema velikom broju istorijskih dokumenata mnogi manastiri i crkve za koje Srbi danas tvrde da su njihovi su zapravo bile albanske crkve koje su jednostavno oduzete ili su nove crkve sagradjene na temeljima unistenih albanskih crkava."

Kosovapress, Pristina 28. juli 1999 god.

Nazalost, albanske kvazi-istorijske teorije postaju sve vise zvanicno opravdanje jedne sasvim "paradoksalne" cinjenice - kako na podrucju za koje Albanci uporno tvrde da je autenticno albanska etnicka teritorija, gde su Srbi bili samo "okupatori i pljackasi" -  postoji toliko pravoslavnih crkava i spomenika kulture, i to od svetskog znacaja. Najsazetije objasnjenje savremene kosovske istorije dao je sadasnji predsednik Kosova i Metohije Ibrahim Rugova  25. augusta 1995. za Kosovski informativni centar: "Kosovo je bilo naseljeno Albancima od drevnih vremena Kraljevine Dardanije koja je bila u sastavu Ilirske Kraljevine. Posle toga ono je postala rimska provincija. Za vreme vizantijskog perioda, srednjeg veka i tokom Otomanske imperije Kosovo je bilo samostalan entitet sa posebnim identitetom. Manastiri i crkve na Kosovu bili su prvobitno albanski i kasnije su ih oteli Srbi koji su unistili veliki broj albanskih katolickih crkava." (Kosovski informativni centar, tekst na engleskom jeziku, http://www.hri.org/news/balkans/kosova/95-08-25.ksv.html ).

(foto: Ibrahim Rugova: "Manastiri i crkve na Kosovu bili su prvobitno albanski i kasnije su ih oteli Srbi koji su unistili veliki broj albanskih katolickih crkava")

Istovremeno, novoformirano kosovsko ministarstvo kulture i sporta, u kome usput receno nema nijednog Srbina, uporno nastoji da progura zakon o zastiti kulturnih dobara koji bi nadleznost nad pravoslavnom kutlurnom bastinom u Pokrajini stavio iskljucivo pod nadleznost Pristine. Do sada je nekoliko stranih donacija ostalo zamrznuto jer je SPC odbila da se proces zastite i obnove crkava i fresaka sprovodi u reziji Pristine bez ucesca Ministarstva kulture Srbije preko Koordinacionog centra za Kosovo i Metohiju. Na ucestale protoste Koordinacionog centra zbog pokusaja preuzimanja nadleznosti nad srpskim crkvama i manastirima od strane jednog etnicki cistog albanskog ministarstva UNMIK se redovno oglusavao istupajuci sa stavom da o "kosovskom kulturnom blagu" treba da vode racuna kosovske institutcije. Nije potrebno pominjati kakve posledice mogu da nastanu ukoliko se zastita srpskog kulturno-istorijskog blaga stavi iskljucivo u nadleznost kosovskih Albanaca, imajuci u vidu da su "eksperti" pomenutog kosovskog ministarstva i Albanoloskog instituta u Pristini medju glavnim ideolozima teorije o "albanskim crkvama koje su im Srbi oteli".

Ovakav agresivan odnos prema srpskom pravoslavnom duhovnom nasledju na Kosovu i Metohiji od strane najvisih predstavnika rimokatolicke crkve na Kosovu i Metohiji i "albanske inteligencije" predstavlja jednu od glavnih prepreka medjuetnickogm pomirenju i uspostavljanju tolerancije izmedju verskih zajednica u Pokrajini. Nazalost, ni susret episkopa Irineja Backog sa Monsinjorom Sopijem u Rimu, u maju ove godine, nije doneo osetnu promenu ponasanja. Cak naprotiv, dok se Biskup Sopi pred predstavnicima SPC "posipao pepelom" tvrdeci da je nevino optuzen, na terenu je nastavio sa tolerisanjem agresivnog ponasanja prama SPC, o cemu svedoci i najnovija zvanicna izjava drugog coveka biskupije i njegovog zamenika, data u njegovm licnom prisustvu.

Prema izvorima bliskim nadbiskupiji Beogradskoj, Marko Sopi, iako zvanicno clan Biskupske konferencije SCG, ne prisustvuje sastancima, jer ne zeli da prihvati naziv konferencije (kao ni drzave kojoj Kosovo i Metohija pripadaju po Rezoluciji 1244), pa de facto deluje kao samostalni rimokatolicki poglavar jedne "fantomske drzave". Buduci da ovakvi stavovi rimokatolicke jerarhije na Kosovu i Metohiji nisu nepoznatni ni beogradskom nadbiskupu Stanislavu Hocevaru, ni papskom nunciju u Beogradu, monsinjoru Eugeniju Sbarbaru, a zasigurno ni Rimu, vrlo je tesko poverovati da ne postoji barem precutna podrska radikalnom ponasanju kosovskog biskupa i njegovog zamenika.

Eparhija rasko-prizrenska i kosovsko-metohijska i ovom prilikom javno osudjuje nastavak agresivne politike rimokatolicke biskupije na Kosovu i Metohjiji i drugih albanskih institucija, koje u vremenu stradanja srpskog naroda i njegove Crkve, pohlepno posezu za najvecim pravoslavnim svetinjama pokusavajuci ili da ih prisvoji ili indirektno pruzi legitimitet njihovom daljem unistavanju i skrnavljenju.

 protosinjdjel Sava Janjic 
Eparhija rasko-prizrenska i kosovsko-metohijska 

U prilogu dostavljamo srpski prevod clanka objavljenom u pristinskom "Zeriju" 18. oktobra 2003. godine u kojoj se pominje izjava Dr. San Zefija.


ZERI, Pristina, 18. OKTOBAR 2003

NACIONALNO JEDINSTVO JE PRIRODNO I ZAKONSKO PRAVO ALBANACA


Nacionalno jedinstvo je prirodno i zakonsko pravo Albanaca rekli su lideri LKCK (Nacionalno-oslobodilackog pokreta Kosova) na sastanku sa biskupom albanske katolicke crkve u Prizrenu.

Dr. Zhan Zefi, sekretar i glavni sef kancelarije biskupa katolicke crkve na Kosovu podvukao je da humanitarne, duhovne, moralne i kulturne vrednosti predstavljaju najznacajnije vrednosti koje treba da prethode ponovnom ujedinjenju, ukazujuci da osnovne moralne vrednosti trebaju da postanu obaveza u nasim ljudsim i etnickim ciljevima.

"Imamo uticaja na zapadne krugove povodom kosovskog pitanja i dokazujemo svetu da je hram nase kulture Albanska katolicka crkva, dok je  Srpska pravoslavna crkva podizala svoje hramove na rusevinama albanskih crkava, cime su duhovne vrednosti zamenjivane politickim", rekao je Zhan Zefi, dok su lideri LKCK izjavili da ova politicka grupa izrazava svoje postovanje svim duhovnim misionarima koji su podneli zrtve za nacionalne ciljeve.
 



  Varvarstvo pred ocima celog sveta

Unistene srpske pravoslavne crkve, oskrnavljene ikone raskopana groblja - posledica su novog kulturnog i  istorijskog ciscenja koje albanski ideolozi uz podrsku rimokatolicke jerarhije sprovode na  Kosovu i Metohiji s ciljem stvaranja nove etnicki ciste albanske drzave (klikom uvecajte sliku levo). Desno - Publikacija Raspeto Kosovo (klikom otvarate glavnu stranicu)

 


RASPETO KOSOVO


Info-sluzba ERP KIM je zvanicna informativna sluzba Srpske Pravoslavne Eparhije rasko-prizrenske i kosovsko-metohijske i radi s blagoslovom Njegovog Preosvestenstva Episkopa Artemija.
Nasa informativna sluzba donosi vesti sa Kosova i Metohije sa posebnim osvrtom na zivot Srpske Pravoslavne Crkve i srpske zajednice na prostorima pokrajine Kosova i Metohije i Raske oblasti. Info-sluzba ERP KIM izdaje redovne biltene na srpskom i engleskom jeziku. Pregled najnovijih novinskih clanaka vezanih za situaciju na Kosovu i Metohiji moze se naci na nasoj strani: Kosovo Daily News (KDN) News List . Info sluzba ERP KIM takodje saradjuje sa  www.serbian-translation.com

Stavovi u novinskim clancima i tekstovima koji nisu zvanicna saopstenja ili vesti IS ERP KIM pripadaju agencijama od kojih su tekstovi preuzeti i nisu neophodno stavovi Srpske Pravoslavne Eparhije rasko-prizrenske i kosovsko metohijske.

Nase informativne biltene mozete naci i na Web strani Info-sluzbe ERP KIM:
http://www.kosovo.net/erpkiminfo.html


Dodatne informacije o radu Eparhije rasko-prizrenske i zivotu kosovsko-metohijskih Srba dostupne su na zvanicnoj prezentaciji Eparhije: http://www.kosovo.net

Copyright 2003, ERP KIM Info-Service